vervolgonderwijs?

 

We hebben extra vroeg gegeten, en hebben het op, en vertrekken meteen naar de open dag, wij samen, Josiah en ik.

 'Hoelang is het rijden?'

'Hoelang blijven we?'

'Hoe laat gaan we precies naar huis?'

Ik zeg maar niks, ik kom er niet tussen, hij praat aan 1 stuk door

dus duw ik hem zijn jas in handen, als deze aan is geef ik hem een zetje richting schoenen en als ook die aan is duw loop ik met hem naar buiten en we stappen in de auto.

Als hij in de auto even stil is zie ik mijn kans en leg hem uit waarom we nu al op de open dag gaan kijken. Josiah kan vanwege zijn PDD-NOS erg slecht tegen drukte. veel kinderen om hem heen.

De basisschool waar hij nu op zit heeft in totaal 68 leerlingen (!!) verdeelt over 6 comibinatieklassen.

en dat is voor Josiah al druk bijv in de pauze...

En dan nu gaan wee kijken op een school met ruim 2000 leerlingen....

 

We rijden er regelmatig langs en elke keer weer kijkt Josiah vol afschuw richting de school en zegt ' 'Owww Mam, DAAR hoef ik toch alstublieft NOOIT heen he??!!'

Dat was voor nu de rede om alvast naar de open dag te gaan.

en ook de rede dat Josiah het best spannend vind..

Eenmaal binnen krijg hij een folder met een plattegrond en dat heeft zijn interesse !

vol overgave bekijkt hij de plattegrond en bezoekt alle lokalen die hij wil zien.

Hij vind het in 1 woord GEWELDIG !!

In het biologie lokaal word de hardslag gemeten van een meisje en die is zichtbaar op de computer

een leraar geeft er uitleg bij, Josiah vind het reuze interessant.

De leraar grapt tegen het meisje ; ' Zo kunnen we bekijken of je hardslag goed genoeg is op toegelaten te worden op deze school'

Op dat moment draait Josiah zich om en rent min of meer het lokaal uit , ik hol er achteraan , verbaast, als ik eenmaal weer bij hem ben vraag ik hem waarom hij inneens weg ging?

Verontwaardigt zecht hij dus echt niet zn hartslag te laten meten,

Dat hoeft ook helemaal niet, ik ben verbaast.

'Mijn hartslag is niet goed, ik ben veeeeeeel te druk, als ze dat zien mag ik nier echt niet op school komen, alleeen s'nachts als ik slaap, heeel misschien is dan mijn hartslag goed genoeg!!'

Ik stel hem gerust, alstans dat probeer ik, maar dat is niet makkelijk.

we halen wat te drinken en ik zie daar een afdeling voor 'rugzakleerlingen'

dit brengt me op een idee om daar eens te vragen wat de mogenlijkheden zijn

en dat doen we, we hebben een leuk open gesprek met een vriendelijke vrouw.

Of Josiah naar de school kan is nu natuurlijk nog niet duidelijk, daarvoor zal eerst een gesprek met ons moeten komen en overleg met de begeleiding die Josiah nu heeft, maar het ziet er wel positief uit denken we!

 

 

Ruim 3 uur vermaken we ons op de school :-)

met een spijtig gezicht verlaat Josiah de school

'waarom moeten we nu al weg?!'

 

Zaterdagmorgen vertrekken Hannah en ik al vroeg , we hebben een heel programma , 3 adressen waar we langs moeten, maar we beginnen met een lekker ontbijt, voor 1 euro !!! :-)