Samen staan we onderaan een flat met 12 verdiepingen, met ogen vol verukking kijkt Levi omhoog.
Ik kijk ook omhoog om te zien wat voor moois hij ziet, met afschuw kijk ik tegen het metershoge gebouw, eindeloze gallerijen. De plaats waar we staan een grote volle parkeerplaats, omringt door grote flatgebouwen, wat een betonne nare omgeving, zelfs de zon kan niet om het hoge gebouw heen.
' Mam , op de aller-hoogste verdieping, daar wil ik wonen!!'
Stralend kijkt hij me aan, ik onderdruk een rilling , en vertel hem dat hij daar niet alleen woon maar met nog honderderd andere gezinnen, 'dat weet ik wel!' zegt hij wat ongeduldig.
En dan heb je geen tuin en moet je 12 verdiepingen naar beneden voordat je...voordat je wat??? Je kan nieteens buiten zitten, al helemaal niet spelen, geen grassprietje te zien !!! Wat moet je hier toch??!! de gedachte alleen al bezorgen me een heel naar gevoel in mijn buik.
' Maar WAAROM wil je hier wonen Levi?'
' Nouhouwww dan lijk ik op Pluk !!!!'
Pluk van de Pettenflat :-)
Leuk boek !!! maar flatten zijn echt niet leuk !!!
Met een blij en dankbaar gevoel rijden we later die dag ons eigen vertrouwde straatje weer in, hopelijk mogen we hier nog erg lang wonen!
Hij weet werkelijk nog niet wat-ie zegt. Vreselijk lijkt het me.. op een flat. Maar ja, een oom en tante wonen al bijna 40 jaar zes hoog... 't Is maar wat je gewend bent.
BeantwoordenVerwijderen