Onze kleine Marish doet het goed!
Regelmatig word ze getest ,soms uitgebreid , soms wat eenvoudiger.. hoe ver haar ontwikkeling is en of het achter loopt en op welk vlak....ondertussen oefenen we dagelijks op alle fronten.
Bijvoorbeeld de fijne motoriek; het oppakken van kleine dingen, stukjes brood pakken en in haar mond doen, speelgoed ergens in doen en ergens uit halen, gewoon alles wat bij haar leeftijd past, wat onze oudste 3 kinderen 'vanzelf' gingen doen dat leren we haar. We verstoppen speelgoed en leren haar dat iets niet weg is als je het niet ziet, maar dat het gewoon ergens onder of achter ligt.
Mooi om haar ontwikkeling te zien, mooi om zo intensief er mee bezig te zijn en te zien dat het effect heeft. Ze is leerbaar, en dat is zo gaaf!
Een aantal maanden geleden kregen we het advies om met gebaren te gaan werken bij Marish, dit zou goed werken bij deze kinderen. Overgangen zijn voor Marish moeilijk, de wereld gaat vaak te snel voor haar, in en uit de auto, jas aan, of dan weer jas uit, mensen die binnen komen en weer weg gaan, als er veel gebeurd, of te snel begrijpt ze het niet meer en word ze boos. Gebarentaal om te laten zien wat er komt zou goed zijn werd me verteld. Ik vond dit nog niet zo nodig en vind haar nog zo jong en ze moet nu al zoveel leren, ook nog gebarentaal...pfftt... Ze ontwikkeld zich zo ook wel, en ze is niet doof en zover we weten niet autistisch dus ontging me nu nog de zin hier van.
Sinds een aantal weken gaat de kleine meid staan, zo supergoed van haar! En bij alles wat ze zelf kan stimuleren we haar zoveel mogelijk dit vooral te doen. Zo ook met het gaan staan, we willen haar leren dan als ze uit de box wil eerst zelf te gaan staan en daarna tillen we haar er uit. Maar na weken proberen lijkt het of we haar dit niet kunnen leren, tot we de vraag krijgen;' Waarom vraag je het haar niet in gebaren?' Ietwat onwillig begin ik er aan , ik geloof er niet zo in en vind het voor haar dan alleen maar nog ingewikkelder worden ; ze moet als zo veel leren.... Toch probeer ik het en vraag haar een hele dag, elke keer als ze uit de box moet, te gaan staan en gebruik hierbij duidelijk het gebaar daar voor...
en tot mijn grote verwondering gaat ze aan het einde van de dag gewoon helemaal zelf staan als ik dat van haar vraag met een gebaar !
Je zult begrijpen; wij gaan aan de gebarentaal!
Wat vind ik het leuk om jouw blog te volgen, Sennah!
BeantwoordenVerwijderenMeestal lees ik alleen, maar deze keer wil ik graag reageren.
Ga alsjeblieft door met die gebarentaal i.c. met gesproken taal!
Daar hebben al zoveel kinderen baat bij gehad!
Ik zie het ook bij ons neefje Cody uit Canada.
Hij was een heel gefrustreerde, woedende baby. Sinds zijn 8e maand begonnen zijn ouders hun speaak te ondersteunen met gebaren en het resultaat was verbluffend.
Nu is Cody een vrolijk ondernemend manneke van bijna 2 jaar, die zich prima kan uiten: In Engels en Nederlands met korte woordjes, en dat alles ondersteund met supergrappige gebaren.
Sennah, geniet van jullie leuke gezin, en dankjewel dat wij een beetje mogen meegenieten!
Eline.