Weekeind zonder kinderen.

Afgelopen vrijdag was het zover, we gingen een weekeind weg zonder kinderen, met collega's

wat hebben we het heerlijk gehad !!!

We zijn net weer thuis gekomen en na een ware volksverhuizing is alles en iedereen weer op de juiste plek, 3 kinderen gingen logeren, de jongste was  thuis, met mijn zus en zwager die hier in huis zaten.

 

De zitting.

Ineens was daar de brief van het hoger gerechtshof, we zijn belanghebbend in een zaak over Marish.
In de weken die volgen voel ik me er ongemakkelijk onder, het is heel normaal deze zitting en ook niets aan de hand, maar toch blijft het beeld me achtervolgen van het bijbel verhaal van de 2 moeders, alle twee hebben een baby,  de ene baby is overlijd en de ander leeft nog, de 2 vrouwen zeggen de moeder te zijn van de nog levende baby ,samen gaan ze naar de koning, ze willen alle twee deze baby hebben, de koning moet het oplossen. Niet echt te vergelijken met onze situatie en toch spookte het maar door mijn hoofd.
Samen zullen we voor de rechter staan, het zal gaan over haar dochter, waar zei de moeder van is, maar die wij gaan opvoeden..
Het binnenkomen in de rechtbank blijkt alleen al een hele happening, gelukkig hebben we de juiste papieren, we worden gefouilleerd, mijn man word gevraagd zijn broekspijpen op te tillen, alsof er een wapen zou zitten...ik onderdruk een lach, want dit lijkt echt bizar. Maar voordat ik het besef ben ik zelf aan de beurt.
Al snel zijn we op de plek van bestemming en ook Maria is er al, we mogen niet bij haar zitten, dat vind ik jammer, ik heb het met haar te doen, ze is tussen toch vrij vreemde mensen en ze zal ongetwijfeld ook gespannen zijn. Wat kennen we haar inmiddels goed en er is een goede klik tussen ons, dat blijkt later tijdens de zitting als Maria bij bijna alle vragen bij ons bevestiging zoekt.
We mogen daar vertellen dat Marish bij ons mag blijven tot ze zelfstandig zal kunnen wonen. Dat we haar op zullen voeden alsof ze ons eigen kind is , ook als ze misschien een beperking blijkt te hebben.
Regelmatig kijkt Maria om en dan krijgen we een brede glimlach van haar, we vertellen dat ook Maria een beetje deel is geworden van ons gezin en ze ook altijd welkom zal zijn in ons huis om haar dochter te zien.

 

 

ReMoved

http://youtu.be/lOeQUwdAjE0

'ReMoved' is een indrukwekkende korte film over een meisje dat naar een pleeggezin gaat. Een verhaal over angst, verdriet, woede en een sprankje hoop.

Gevonden; Hutje op de hei

 Vandaag vonden we maarzo ons hutje op de hei, in het openluchtmuseum, waren we met zn allen toch wel erg verrukt van de heerlijke vrijstaande huisjes , we fantaseerde er slaapkamers in in plaats van de te krappe bedstee's , hoe deden ze dat toch vroeger met grote gezinnen, wat doen wij ooit fout als de kinderen toch wel het liefst een eigen kamer hebben :-)
Graag zou ik eens wat dat betreft even (!) terug gaan in  de tijd en leren van de moeders die maarzo 'even' 10, 12 of 14 kinderen opvoedde. Dat er veel is verandert is duidelijk, veel positiefs gekomen, maar zeker niet alles is positief verandert! en het idyllische idee wat wij ervan hebben zal er best flink naast de werkelijkheid zitten, toch was het erg leuk om te zien hoe het vroeger was, op de terugweg rijden we langs de mac, net zo makkelijk, dan hebben we gegeten als we thuis komen en is het alleen nog maar in bad en naar bed, ideaal.
Eenmaal binnen bij de mac stoor ik me aan de enorme drukte, het enorme gegil en gekrijs van kinderen , je zou je haast afvragen waar je bent beland, het lijkt wel een slachthuis voor kinderen in plaats van een plek waar kinderen graag komen volgens de tv reclame...
Stilletjes dwalen mijn gedachtes af naar hoe het vroeger ging, die mensen zaten vast en zeker onder een oude kastanjeboom voor hun huis, en genoten vast met een ondergaande zon en uitzicht over de velden van kippepootjes van de kip die gisteren nog op het erf scharrelde, met verse sla uit de tuin en aardappels van het land en aten als toetje vast zelf gekookte vanillepudding, ow heerlijk alleen de geur al!
Mijn gemijmer word verstoort door een vraag van 1 van onze zoons; of hij de ballenbak in mag? ook zoiets, een plek met een te kleine ingang, bezaait met jassen en schoenen, in de ballenbak (een stinkend hol)  gillen, huilen, vechten zo rond de 25 kinderen, ze rollen over elkaar heen, en willen allemaal net hetzelfde speeltje hebben alsof ze thuis niks hebben en normaal nooit buiten komen en het echt van hun uitje bij de mac in de ballenbak moeten hebben.....:p
 En dan het gedoe voordat je het juiste kind ooit weer uit de ballenbak hebt gekregen en je daar staat met een half gesmolten ijsje en het bewuste kind ook nog graag hulp krijgt bij het aantrekken van zijn schoenen, die je moet zoeken in de berg schoenen...nee dus, we gaan niet in de ballenbak. Spelen hebben ze de hele dag al gedaan en we gaan ook zeer regelmatig uit dus dan hoeven niet presies daar met nog 5 minuten met 25 kinderen op 5 vierkante meter  bababa...

Met volle buiken en na lekker ijs keren we huiswaarts...nu in bad en naar bed allemaal.
Blij met het warme stromende water
Blij met de wasmachine die ik net weer aanzet
Blij met de vaatwasser die weer tevreden draait.
Ook heerlijk toch, het leven anno 2014..!

Machteloos

http://www.npo.nl/dokument-machteloos-2/18-07-2011/NCRV_1456595



Werken met ouders met een verstandelijke beperking
In 2004 zorgde de NCRV-documentaire Ongewenste ouders over twee verstandelijk beperkte ouders die een kind kregen dat met uitdrogingsverschijnselen in het ziekenhuis moest worden opgenomen, voor veel ophef. Mede naar aanleiding van de documentaire pleitte de staatssecretaris van Volksgezondheid Clémence Ross voor een ontmoedigingsbeleid voor mensen met verstandelijke beperkingen met een kinderwens.

Het is zes jaar later. Mensen met verstandelijke beperkingen krijgen nog steeds kinderen en hun gezinnen komen nog onevenredig vaak in de hulpverlening terecht. Gedwongen anticonceptie is wettelijk niet toegestaan. De hulpverlening zoekt nieuwe vormen van aanpak, zoals te zien is in NCRV Dokument Machteloos.
Thea en Jolanda werken als gezinscoaches in een begeleidingsproject in Utrecht. Zij ondersteunen ouders met verstandelijke beperkingen bij de opvoeding van hun kinderen. De ouders zijn via de rechter in het project geplaatst. Hier krijgen ze nog één kans om te bewijzen dat ze verantwoordelijkheid kunnen dragen voor hun kinderen. De gezinscoaches steunen de gezinnen voor de volle honderd procent, maar de chaos en problemen zijn te groot. De ouders kunnen niet voldoen aan de eisen die de hulpverlening aan ze stelt. Maar als de ouders zich niet verbeteren, volgt onverbiddelijk uithuisplaatsing van de kinderen. Een situatie die ouders én betrokken gezinscoaches machteloos maakt.

Uit onderzoek blijkt dat 70 procent van de ouders met een verstandelijke beperking niet in staat is om hun kinderen ‘goed genoeg’ op te voeden. De hulpverlening is er op gericht om de ouders te leren hun eigen regie te voeren. Hulpverleners als Thea en Jolanda merken dagelijks dat veel van deze ouders niet in staat zijn om te leren. Maar de gezinscoaches mogen de regie in het gezin niet overnemen. Uiteindelijk is het gezin de dupe, de kinderen worden uithuisgeplaatst en een lang traject van tijdelijke pleeggezinnen en overvolle kindertehuizen volgt.

Het alternatief voor de roze scooter...

We waren op zoek naar een roze scooter, maar kwamen met dit thuis, een succes zoals je ziet ;-)

Onze meest favoriete zaterdag...

Dat zijn toch wel de zaterdagen waarop we er op uit gaan , en vandaag was weer zo'n dag.
Ik had gisteravond gewerkt zodat ik vandaag thuis zou zijn, vanmorgen stonden we vroeg op en gingen hard aan de slag, veel wassen draaien, gras maaien, schuur opruimen, auto vol spullen naar de kringloop brengen, rond half 12 waren we klaar en konden we weg, heerlijk!
Sem heeft de magische lengte van 1.20 bereikt, erg belangrijk voor de kinderen want nu mag hij eindelijk mee in de echte grote achtbanen die 4 x over de kop gaan, super dus !!!
Marish had ook een bijzondere dag , ze ging voor het eerst mee in een echte attractie, met helm op dus kon ook dat niet meer misgaan ;-)

Fijn weekeind allemaal!