donderdag 26 maart 2015

Daar gaat ze...







Vandaag was het zover; de eerste 'schooldag' voor onze lieve kleine Marish.
Ze gaat op maandag en donderdag naar 'de rupsjes'
http://www.reinaerde.nl/locatiedetail.aspx?id=346
Stil hier in huis voor mij, maar leuk en goed voor Marish , de wereld word wat groter dan alleen maar thuis :-)

zaterdag 28 februari 2015

De Kringloop

We lopen door de winkel, Levi en ik.
'Mam het stinkt hier!'
'Ja ik weet het'
Dat hebben ze toch echt van mij , dat ze alles ruiken én alles vinden stinken....
Dat stoort mij ook vreselijk, een geur die 'fout' is...
We lopen verder, het is gezellig zo samen, we kletsen wat af...'Mam je kan hier ook eten!'
traditie als we samen winkelen is toch wel ergens wat drinken&eten, maar niet hier , dat staat voor mij vast! Nog voordat ik wat kan zeggen klinkt het naast me ;' Maar ik wil hier echt niks hoor!!'
Komt dat even goed uit, ik ook niet!
En dan valt mijn oog op het lelijke oude kastje, dát is hem, dát moet hem worden!
Met een diepe rimpel op zijn neus bekijkt Levi het kastje, we maken hem open en dicht, hij is stevig en alles werkt...'maar Mam....die is toch echt niet mooi?!'
Na de belofte hem helemaal schoon te maken en te zullen verven is hij het helemaal met me eens en kopen we het kastje en gaan naar huis.
 
 
Het resultaat ....
Alle lego past er in ! en hij ruikt schoon (en naar verf, maar dat is niet erg!)
En dat voor maar  E6,95 , een kwast en een beetje verf!!
 

vrijdag 30 januari 2015

Onze prinses en haar grote broer.

We zitten in het WKZ voor een kinder neonatoloog en een fysiotherapeut.
Josiah, ik en Marish.
'We denken wel dat Marish een verstandelijke beperking heeft' zegt de neonatoloog.
Even is het stil. Ik weet het en begrijp deze gedachte ook wel. Toch blijven de woorden wat 'in de lucht' hangen.
Verstoord kijkt Josiah op van zijn DS spelletje en kijkt me even aan. Als we verder praten gaat hij ook verder met zijn DS. Soms ineens mengt hij zich in eens in het gesprek, om te vertellen wat Marish allemaal wel kan, en dat doet hij heel goed.
Er komt een genetisch onderzoek op de afdeling Klinische Genetica, ivm mogelijke erfelijke afwijking. Het heeft geen haast en we doen dan ook rustig aan.
Niet veel later rijden we met zijn  3-en naar huis.
'Mam, wat is een verstandelijke beperking?'
Ik leg uit wat dit is en vertel dat Maria , de moeder van Marish dit ook heeft en ze daarom niet zelf haar kindje mag opvoeden. 'Dus Maria heeft een verstandelijke beperking? en dan word ook nog eens haar kindje afgepakt?!' En ja...zo is het. We praten er nog wat over door en hij begint te begrijpen dat het niet anders kon.
Er valt een stilte.
Josiah denkt na en verteld me dat als Marish ooit gepest gaat worden op school hij daar vreselijk boos om gaat worden. Het raakt hem, een stukje eigen ervaring en ook zijn eigen 'anders zijn'
Verder is het rustig in de auto onderweg naar huis.
Eenmaal bijna thuis zegt Josiah;' Best wel gaaf he Mam, dat presies Marish bij ons kwam wonen! ik ben zo blij met haar! en bij ons maakt het toch niks uit als je anders bent!'
En zo is het :-)

 
 
 



maandag 17 november 2014

'Ik beloof het je'

Lang geleden nam God een beslissing.
Een waar ik ontzettend blij mee ben.
Een van de belangrijkste in mijn leven
Hij besloot om jou te maken.

Dezelfde handen die de zeeen maakte, maakte jou.
Dezelfde handen die de bomen maakten, maakten jou.
Dezelfde handen die de sterren maakten en de zon en de maan, maakten jou
Daarom ben jij heel bijzonder. God maakte jou.

Hij maakte je zoals geen ander.
Hij maakte jouw ogen zo, dat je zou schitteren.
Hij maakten jouw mond zo, dat je zou stralen.
Hij maakte jou lach zo, dat je zou schateren.
Zoals jij is er maar een.

En omdat je zo speciaal bent,
wilde God jou precies het goede thuis geven.
Waar je warmte vindt als het koud is.
Waar het veilig is als je bang bent.
Waar je plezier hebt en waar je leert over de hemel.
Hij bracht jou bij ons en dat maakte me zo gelukkig.

Nooit zal ik de eerste keer dat ik je zag vergeten.
Je oogjes waren nog dicht.
Je vingers zaten gekruld in twee kleine vuistjes.
Je wangen voelden zacht en rond.
Ik wist dat God ons een heel bijzonder kindje had gegeven om voor te zorgen.

Zo begint een boekje wat we kado kregen toen Marish bij ons kwam wonen , een prachtig waardevol boekje. Echt een aanrader, zeker voor een bijzonder kindje of een kindje wat door omstandigheden niet bij biologische ouders op kan groeien.

vrijdag 7 november 2014

Mooie Oma

 
We zitten in de auto, Levi en ik.
'Mam, als jij oma bent vind ik jou nog steeds heel mooi!'
glimlachend vraag ik waarom hij dat denkt 'nou je krijgt alleen maar rimpels als je oud word...en rimpels halen jou liefheid niet weg!'
Mijn dag is weer goed, dat begrijpen jullie zeker wel!
 
 
Aan het einde van de dag kom ik thuis, met mijn vriendin, we hebben geshopt en ergens gegeten, we drinken nog wat bij mij thuis.
De jongste 3 liggen in bed, Hannah zit nog op de bank, met laptop aan, tv aan en mobiel in haar hand,
we gaan bij haar zitten en ik vraag haar ;'Doe ff alles uit, dat is gezelliger..'
' euu...alles uit?'
Vriendin begint te grinniken en vraagt ons met zulke dingen in elk geval te wachten tot zei naar huis is... manlief begint ook al te lachen en dan proest Hannah het ook uit..
'Doe ff alles uit..'
' ja maar ik bedoel de tv, laptop en mobiel....kleding mag je aanhouden..'

dinsdag 28 oktober 2014

spitsuur..

Ongeduldig zit Marish in de kinderstoel en wacht op haar volgende hap erwtensoep, haar lievelingseten, net als zuurkool, hutspot, nasi, bami....wat niet eigenlijk, alles vind ze lekker en ze eet alles, behalve yoghurt.
Niet gek ook dat ze naast de woordjes 'papa' en 'mama' nu ook 'eten' zegt de hele dag
Man werkt over vandaag en dus geef ik Marish eten voordat wij gaan eten.
Levi en zijn vriend spelen samen, binnen en dan weer buiten en dan weer binnen, geeft niks, beetje jammer dat vriendje niet hoge veterschoenen heeft die heel lastig aan en uit gaan en ik dus al een flink aantal keer de schoenen aan en uit heb gedaan 'sorrie maar de juf heeft geen tijd om het me te leren en mijn moeder ook niet..' zo klinkt het wat verontschuldigend , onwillekeurig moet ik glimlachen, mooie kerel is het ook :-)
Ze zijn net buiten Levi en vriend...Hannah kletst tegen me, ze zit huiswerk te maken aan de keukentafel.  Marish zit voor me in de kinderstoel ongeduldig te zijn, ondertussen staat er een pan zuurkool te koken, inneens verschijnt Josiah in de keuken en roept, ' Zo ik ga even voetballen!'  Niet nu aub denk ik in stilte en ik opper wat andere ideen, maar hij gaat voetballen...'Josiah wacht!' roep ik hem na 'Levi en vriend hebben ge-voetbalt en de bal ligt achter in de sloot....'  Hij gaat de bal halen en klapt de achterdeur dicht. Snel check ik de pan zuurkool en loop terug naar Marish, zo ongeduldig als ze is heeft ze zich richting haar bord erwtensoep gewurmt en ik kan haar nog net opvangen als ik terug kom om haar verder te voeren, ze is geschrokken en huilt, ik loop met haar op mijn arm door de keuken en zie dat Levi en vriendje op de trampoline gaan en vriendje de schoenen (alweer) uit probeert te doen, het is 5 minuten voor 5 en hij moet over 5 minuten naar huis en ik heb geen zin weer die schoenen aan te trekken, wat echt heel lastig is!! Ik roep naar buiten; 'Hoe je schoenen maar aan!!' beteuterd kijkt hij om en zegt;' Maar ik heb ze net uit...' ...laat ook maar zucht ik inwendig...
De telefoon gaat, ik neem op, een buurvrouw uit de straat...de kinderen hadden onschuldig met steentjes gegooit, maar waren op het gras gekomen, dat is niet handig dan gaat de grasmaaier kapot, ik begrijp het, bedank  voor het belletje en beloof er met de kids over te praten, Josiah stormt weer binnen en vraagt of ik ff opa wil ophalen want hij kan de bal wel pakken...Ik verzeker hem dat opa vast een keer komt maar niet nu.
Ik stuur snel een berichtje naar moeder van vriendje ; ' hij komt er aan, is wat later, sorrie, volgende keer graag crocs of laarsen aan :-)' Ik roep de jongens binnen , vertel hen over steentjes wat niet fijn is voor grasmaaiers , dan moet Levi  Marish verder voeren en ondertussen help ik vriend weer in zijn schoenen.  Als dat klaar is help ik hem in zijn jas, hij heeft vooral interesse in Levi en Marish en hij vraagt; 'mag ik ook eens?' en dat mag , zo voert hij Marish ook een paar happen en gaat daarna naar huis.

woensdag 15 oktober 2014

17 jaar lief en leed....




17 jaar lief en leed, foto van toen en nu , de tijd doet zo te zien veel met een mens :-)