Zomaar een zaterdag

Zomaar een zaterdagmiddag , Josiah houd enorm van het bakken van taarten cake en appelflappen enz. Vandaag mocht hij 2 appeltaarten en een cake bakken voor het as weekeind. Helemaal blij en vrolijk gaat ie aan de slag. Ook mocht hij alleen voor zichzelf 1 appelflap bakken, omdat hij die zo lekker vind :-) Levi houd van versieren en eten, ieder zo zijn talenten zullen we maar denken :-)






Toen gisteren een blik richting Hannah wierp zag ik het volgende

Geniaal toch, die onderzetter??? !!

Verder wens ik jullie betekenisvolle paasdagen toe !

http://www.youtube.com/watch?v=LBgq_0HHaV8

'Kijk  Mam, daar wil ik wonen!!! '
Samen staan we onderaan een flat met 12 verdiepingen, met ogen vol verukking kijkt Levi omhoog.
Ik kijk ook omhoog om te zien wat voor moois hij ziet, met afschuw kijk ik tegen het metershoge gebouw, eindeloze gallerijen. De plaats waar we staan een grote volle parkeerplaats, omringt door grote flatgebouwen, wat een betonne nare omgeving, zelfs de zon kan niet om het hoge gebouw heen.
' Mam , op de aller-hoogste verdieping, daar wil ik wonen!!'
Stralend kijkt hij me aan, ik onderdruk een rilling , en vertel hem dat hij daar niet alleen woon maar met nog honderderd andere gezinnen, 'dat weet ik wel!'  zegt hij wat ongeduldig.
En dan heb je geen tuin en moet je 12 verdiepingen naar beneden voordat je...voordat je wat??? Je kan nieteens buiten zitten, al helemaal niet spelen, geen grassprietje te zien !!! Wat moet je hier toch??!! de gedachte alleen al bezorgen me een heel naar gevoel in mijn buik.
' Maar WAAROM wil je hier wonen Levi?'
' Nouhouwww dan lijk ik op Pluk !!!!'
Pluk van de Pettenflat :-)
Leuk boek !!! maar flatten zijn echt niet leuk !!!
Met een blij en dankbaar gevoel rijden we later die dag ons eigen vertrouwde straatje weer in, hopelijk mogen we hier nog erg lang wonen!

Weer terug van vakantie !

We zijn heerlijk een weekje weggeweest, wat een luxe!
een week lang doen waar we zin in hadden :-)
Dat wil zeggen ; spelletjes doen, elke dag zwemmen, soms 2 keer per dag ;-) elke dag naar de speeltuin, bowlen, vissen, gourmetten (3 keer in 1 week :-)) patat halen, elke dag ijs eten, boek lezen en films kijken.

 

 

                                      

Vakantie afgesloten met een dagje Efteling , nu met nieuwe energie weer volop aan het werk en willen we weer 10 dingen tegelijk ;-)

Van Breakdance naar Ballet

Na een tijd van Street en Breakdance voor onze 2 oudste zijn ze ermee gestopt en zoeken ze naar een andere sport of hobby , Hannah weet het inmiddels; het word Ballet...
Ja ik weet het en ik snap wat jullie denken; ik dat het ook; wat een verschil !
En dat terwijl het street en breakdance helemaal hun ding was.....
ik was ook net helemaal gewend aan de stijl, manier van doen, de muziek, maargoed nu gaat het ff over een heel andere boeg..
Vandaag bel ik voor een eerste Balletles en wat de mogenlijkheden zijn, want om onze 12 jarige nu tussen een stel 4 en 5 jarige te zetten met roze tu-tu-tjes aan, dat zie ik dan weer niet zo erg zitten zeg maar...ze kan gewoon erg goed dansen geen ballet weliswaar, maar toch, veel les gehad..
Het gesprek met de lerares valt even stil als ik vertel dat Hannah 1,5 jaar met veel plezier heeft gedanst; Street en breakdance. Ietwat geschokt vraagt ze; ' Maar mevrouw...u weet toch wel dat Ballet heeeeeel wat anders is????' Ja ja ja, natuurlijk weet ik dat !!! vertel ik haar lachend,
maar mag mn dochter voor een proefles komen ja of nee? Ik heb gewoon een veelzijdig kind, dat snapt ze toch zeker wel ? ;-)
18 maart is de 1e les.....ik hou jullie op de hoogte ! ;-)

1e zwemles en bijna zomer

Gisteren had onze Levi zijn 1e zwemles,

groot feest voor hem , wel ietwat teleurgesteld dat hij na zijn 1e zwemles nog nieteens zijn A diploma heeft en ook nieteens met kleren aan mag zwemmen ...ofzo...duhuu..

Gelukkig wachtte thuis zijn grote vriend Aslan waarbij hij zijn verhaal weer kwijt kon.

 

Verder zijn wij als gezin druk in 'vergadering' over de a.s. zomer...

Want er moeten weer de nodige keuze's worden gemaakt wat betreft abonnementen en vakanties

we proberen dit als gezin met zn allen te overleggen, over denken en samen tot een besluit te komen.

 

 

En nu ???

En nu ???
Nu is het stil in ons huis. Een kleine druktemaker minder..
Het is kaal, stil en leeg. Met tafel dekken komen er vanzelf nog 6 borden op tafel,
smiddags doen we zachtjes in huis tot we realiseren ; 'Oww nee , ze slaapt hier niet...'

De laatste nacht hier sliep ze slecht, kon moeilijk in slaap komen en werd telkens weer wakker, ze wist wat er kwam, we hadden samen haar koffer ingepakt. Spulletjes waar ze gek op was  mocht ze meenemen. Het leukste voorleesboek, de kleding met dora en hello kitty gingen mee.
Ze had er weinig kleding toen ze kwam, ze ging nu naar huis met 3 tassen vol.
Ze huilde en werd boos toen ik haar nogmaal moest vertellen dat ze dan niet meer met ons mee naar huis zou gaan. Na boosheid kwam ze troost zoeken en knuffelde ons zowat plat.
Wat een geweldig kind is het ! De volgende morgen is ze rustig, stil en gelaten.
We maken grapjes, daar lacht ze wel even om, maar dan weer het stille...
dat kennen we niet van haar, het doet pijn dat te zien.
We mogen haar samen naar haar huis, bij haar moeder brengen. Dit willen we erg graag, omdat dit ons het beste voor haar lijkt en ook omdat we dit zelf een mooie afsluiting vinden , zien waar ze vandaan kwam en waar ze nu is.
We komen 2 minuten voor de afgesproken tijd aan, perfekt dus!  We parkeren de auto op de parkeerplaats van een nabijgelegen winkelcentrum en lopen het laatste stuk.
Heel flink loopt 'onze' 2 jarige tussen ons in en trekt haar koffertje achter zich aan.
Ze kijkt ons eens aan en wij belonen haar en zeggen dat ze het super goed doet! We zijn trots op haar!
We passeren een aantal mensen die vertedert naar dit 2 jarige meisje kijken die zo dapper stapt met haar koffertje achter zich aan - ze moesten eens weten-
In mn zak heb ik een briefje met het adres en regelmatig pak ik het erbij om te zien of we nog ver moeten.
We stoppen bij een dichte ijzeren deur en drukken op de bel , er klinkt geroep van boven, of de deur open is? Even later klimmen we 2 trappen op en lopen tussen wat vuilniszakken door naar binnen, een lange gang door, ook vol spullen en vuilniszakken.
Dit is dus haar huis, haar thuis ! We zijn blij dat we dit mogen zien en meemaken en blijven koffie drinken.
Na een half uurtje staan we op en gaan weer terug en laten 'onze' 2 jarige schat achter, ze vind het lastig, ze weet dat ze niet met ons mee mag, maar vraagt of wij niet bij haar willen blijven?
Na een stevige knuffel lopen we met zn 2en de trappen af en lopen weer richting de auto, naar huis.
Thuis ruimen we meteen alles op, haar tafeltje en stoeltje weg, de kinderstoel naar de schuur , de wandelwagen naar boven, haal het bedje af en stop het in de wasmachine.
We zijn met zn alleen inneens even wat doelloos, zoekend naar de juiste draai.
Hier en daar slingert nog een roze sokje of een stuk speelgoed en de handafdrukken nog op het raam.

En...hoe is dat nu??

'En ...hoe is dat nu...??'
Een vraag die ik best regelmatig kreeg de afgelopen tijd.
ik begrijp de vraag, heel goed zelf, het is een vraag die ik mezelf van te voren ook vaak heb gesteld.'..Hoe zou het zijn? hoe zou het voelen?'
In eerste instantie kon ik er maar moeilijk een antwoord voor vinden, ik wist het zelf ook niet goed, kon het niet benoemen.
We werden 'overvallen' door het telefoontje aan het eind van de dag en dan binnen zeer korte tijd is ze er dan ook echt, nog geen tijd gehad om een pak pampers te halen, nog niemand op de hoogte kunnen stellen, ze was er gewoon inneens!
Onze oudste 3 kinderen werden geboren, je wist al maanden wanneer ze ongeveer kwamen en waren meteen 'eigen' , waren in alles wel een deel van ons, niets was vreemt. Ze waren gewoon wie ze waren, kregen de naam die we hadden bedacht , kregen kleertjes aan die we hadden klaargelegd, en werden stil bij ons op de arm.
Dit meisje kwam als vreemde binnengewandelt en dat was voor haar en voor ons vreemt, we zien er anders uit, hebben andere gewoontes, begrijpen elkaar niet en het is ook niet meteen eigen of vertrouwd. Ook hadden we geen kleertjes voor haar en moesten we erg wennen aan de naam die ze had, stilletjes zeiden we tegen elkaar toen ze in bed lag die 1e avond  ' hoe heette ze nu ook alweer?!'
En toch...het gaat vanzelf , ja wel erg vermoeiend en vraag enorm veel energie ;-), maar vooral ; het gaat vanzelf. Je doet het hetzelfde als met je eigen kinderen en als vanzelf werd ik alert op haar , maakte me zorgen om haar zoals een moeder dat doet; heeft ze het niet te koud? Is het niet gevaarlijk wat ze doet? Binnen de kortste keren herken je het als ze moe is of trek heeft, al die dingen gaan vanzelf...
Wat mooi om te ontdekken dat dat dus gewoon gebeurd. Voordat je het weet voel je je moeder van een 'vreemd' kind. Het verbaast me hoe snel, hoe makkelijk dit gaat.
Morgen brengen we haar weer terug naar haar moeder. we brengen haar weer thuis, de plek waar ze hoort..
En dat gunnen  we haar en haar moeder ook van harte, dat is tenslotte zoals het hoort, moeder en kind samen.
En dan komt de volgende vraag; 'maar hecht je je niet aan zo'n kind?' en ' ik zou het niet meer af willen staan!'
En ja we hebben ons aan haar gehecht, enorm. en dat betekent dat het loslaten moeilijk is.
Denk je eens in hoe het voor het kindje zelf is...wij hebben hier nog voor gekozen en kunnen dit overzien , zei niet! Ze begrijpt er niets van.
We hebben haar voorgelezen, iets wat ze niet kende, maar enorm van heeft genoten, ze krijgt haar leukste voorleesboek mee naar huis, en hopen dat haar moeder haar gaat voorlezen.
We hebben liedjes met haar gezongen, iets wat ze ook niet kende, maar zo ontzettend leuk vind!!
'Zeg maar tegen je mama dat ze voor je moet zingen! oke? beloof je dat?' zeggen we nu tegen haar.
Vandaag had ze een enorme knuffeldag en heeft bijna de hele dag om mijn nek gehangen, vanavond voor t laatst met zn 6-en gegeten en vanavond haar lekker onderstopt, ze kletste tegen met met een lief stemmetje en steeds weer zo lief klonk het 'Mama'
Wat ben ik blij dat ik even haar Mama mocht zijn ! Morgen brengen we haar samen weer terug naar haar moeder en nemen we afscheid van haar.