ondertussen klinkt er een lief stemmetje wat me roept. Ze wil ook uit bed en is weer helemaal klaar voor een nieuwe dag, ik nog niet voor haar, maar dat begrijpt ze natuurlijk nog niet. :-) Levi luistert naar de geluiden die ze maakt en lacht eens naar me en zegt met een zucht ' Ach...weet je...eigenlijk is ze best wel schattig!!' Hiermee lijkt er bij hem stukje bij beetje acceptatie te komen na een zware week. Toen ik heb later deze morgen naar school bracht vertelde hij me gewichtig dat het ook best leuk was om grote broer te zijn. Ik vertelde hem dat ze hem ooit misschien wel kwam halen als ze hulp nodig had, met een grijns van oor tot oor en een glinstering in zijn ogen zei hij;' Jah ! dan bescherm ik haar wel !!!'
Wat is het mooi om te zien hoe een ieder in ons gezin wat ruimte vrij maakt voor een meisje,
ze schuiven gewoon wat op of in. Ze mag er gewoon zijn..
Mooi zeg, dat je nu wat verschuivingen ziet ten goede! Ben erg benieuwd naar haar!
BeantwoordenVerwijderen