Verdriet.

Vanmorgen kregen we het verdrietige bericht dat na ernstige ziekte vannacht een jong meisje uit onze omgeving is overleden.
Of beter gezegt; Ze mag nu zonder zorgen en pijn bij de Hemelse Vader wonen.
We wisten dat het zou komen, en toch...
Vanavond mochten we dit verdriet delen, zorgen bespreken, foto's van haar zien.
Wat maakt het veel los bij een ieder, en zo heeft iedereen ook daarin zijn eigen zorg en pijn.
zo heeft ook iedereen als kind al vaak een verlies geleden en wie herinnert zich dat nu niet overduidelijk; de eerste keer dat je in aanraking kwam met de dood.
Hoe belangrijk nu ook om de kinderen hierin nu zo goed mogenlijk proberen te helpen en zo open een eerlijk mogenlijk tegen ze te zijn, en zo de ruimte voor angst en eigen fantasie zo klein mogenlijk te maken.
En dan de kinderen, ook ieder die zo op eigen wijze reageert. De een erg druk en gespannen, de ander (lijkt..!) onverschillig,....de volgende is weer erg verdrietig en haast niet te troosten.
ook daarin is ieder mens weer uniek en kan en mag ieder het op eigen manier doen; verdriet hebben en afscheid nemen.

Vrijdag nemen we afscheid van een heel bijzonder meisje.